ŻYCIE Św. Alfonsa Maryi Liguorego o. Bernard Łubieński REPRINT 1911 r.

ŻYCIE Św. Alfonsa Maryi Liguorego

O. Bernard Łubieński

WIERNY REPRINT Z 1911 ROKU

Aby przysporzyć duszom zachęty do życia prawdziwie chrześcijańskiego i doskonałego, mając na uwadze to, że nic tak nie pociąga do cnoty i dążenia do świętości, do której jesteśmy wszyscy powołani, jak dobry przykład, postanowiliśmy wydać reprint tej pięknej pracy o. Bernarda Łubieńskiego, w której na podstawie historycznych źródeł przedstawia on w nader zajmujący sposób wspaniałą postać św. Alfonsa Liguorego.

„Ktokolwiek przeczyta tę książkę, znajdzie w niej niewątpliwie bardzo wiele światła i mocy do utwierdzenia się w prawdzie i cnocie, do rozpalenia i ożywienia w sobie miłości ku Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi i Jego Najświętszej Matce, i do zjednoczenia się z świętą Wolą Bożą, a zatem do osiągnięcia świętości.” (Ze wstępu Anatola, biskupa Irenopolitańskiego)

„Św. Alfons Liguori to jasny świecznik w Kościele Bożym i wzór wszelakich cnót, nie tylko dla zakonników, ale także dla młodzieńców, dla kapłanów świeckich i dla biskupów, - to apostoł Chrystusów, który w owych czasach racjonalizmu i febronianizmu budził potężnie nabożeństwo do Przenajśw. Sakramentu i Najśw. Panny, uległość dla Kościoła i cześć dla Stolicy św., - to dzielny rycerz Pański, którego Opatrzność posłała na to, by życiem, słówem i piórem zwalczał bezbożność i rozpasanie swego wieku – to gorliwy misjonarz, który z krzyżem w ręku przebiegał włoskie miasta i wioski, (…) – to płodny pisarz, którego dzieła naukowe stanowią epokę w dziejach teologii moralnej, podczas gdy pisma ascetyczne, prostoty i namaszczenia pełne, są nader miłym i zdrowym pokarmem dla dusz pragnących doskonałości.

(…) Napisanie żywota św. Alfonsa Liguorego (…) Tobie, Wielebny Ojcze, Bóg powierzył. Wywiązałeś się z tego zadania znakomicie, bo nie tylko przedstawiasz wiernie czyny św. Alfonsa i dzieje Zgromadzenia Przenajśw. Odkupiciela, idąc tu za znanymi biografami O. Tannoja i O. Berthe, ale rozbierasz celniejsze jego pisma i podajesz do naśladowania heroiczne jego cnoty. – Sądzę zatem, że z czytania Twojego dzieła, także pod względem stylu i języka zasługującego na pochwałę, każdy, czy duchowny czy świecki, niemały odniesie pożytek.” (Ze wstępu biskupa Józefa Sebastiana Pelczara)