NAUKI O MĘCE PAŃSKIEJ Ks. dr Antoni Krechowiecki reprint 1875 r.

NAUKI O MĘCE PAŃSKIEJ

Ks. dr Antoni Krechowiecki

Reprint z 1875 r.

O, wynijdźcie dusze chrześcijańskie, najdroższą Krwią Pana zbawione, o córki prawdziwego Syonu, dziatki św. Kościoła, wynijdźcie z was samych, odrzućcie myśli, troski i uczucia świata, abyście się dziś na wyżyny wiary, do rozważania wielkiego dzieła Męki i Śmierci Chrystusa wznieść mogli. Chodźcie a wstąpmy na Górę Pańską, do domu Boga Jakóbowego, bo oto czas zbawienny, oto dzień wielkich Jezusowych tajemnic. Cóż godniejszego ciągłej uwagi i rozmyślań naszych, w każdy czas, mówi Leon św., o zwłaszcza teraz, w ciągu W. Postu, który zaczynamy, byśmy tak krzyżując ciało nasze w umartwieniu i pokucie, łączyć się też duchem z Krzyżem Pana mogli, i dzielić Nim Mękę w tej św. epoce, która odtwarza przed nami to wszystko, co On wycierpiał i przebolał dla nas. Na górę więc Pańską, na górę, bracia, do bolejącego Jezusa, umysłem, sercem, duszą całą spieszmy, bo tam światłość prawdziwa, co oświeca wszystkich, wyjęta z pod korca i na wzniosłym postawiona świeczniku, bo tam Słowo Boże Wcielone, niestworzona Mądrość niezwykłym, nadzwyczajnym jaśnieje blaskiem, w chwili właśnie, gdy po ludzku, zdawało się, ściemnieć się miała i zgasnąć. Na górę Męki, pod Krzyż Chrystusa! Bo oto Bóg Majestatu i chwały głosi swoją religię miłości, bo oto Monarcha świata obwieszcza najwyższej sprawiedliwości swej zakon! Na górę Męki, pod krzyż Chrystusów! Bo oto Syn Boży po raz ostatni do synów ludzkich przemawia, a najczulszy z ojców, z łoża śmierci, ostatnią wolę swą miłym dziatkom zwiastuje i uroczysty swój pisze testament! Na górę Męki Pańskiej, do cierpiącego Jezusa, pod krzyż Jego raz jeszcze wołam was, najmilsi moi, byśmy tam duszą goszcząc, za łaską Boga choć w części przynajmniej odkryć mogli nieprzebrany skarb tajemnic, nauki, przykładów, jaki mieści się w dziele Męki i Śmierci Pańskiej, i nauczyli się dróg Jego, i ścieżkami Jego chodzić mogli, a tak złączeni z Nim w Męce Jego w błogosławieństwie też i chwale wiecznej połączyć się z Nim zasłużyli.

Na chwałę więc Zbawiciela i Boga naszego a nasz zbawienny pożytek, rozpocznijmy dziś szereg naszych pasyjnych rozmyślań, a to od wielkiego wypadku, którym Jezus dzieło swej Męki zaczyna, od pierwszego Krwi Jego najdroższej wylania, od konania w Ogrojcu i krwawego potu, co tak obficie za nas w ofiarnej modlitwie zeń spływa. Ach, zbierzmy te święte Zbawczej Krwi krople do serc, do dusz naszych i poznajmy ich głębokie, tajemnicze znaczenie, byśmy z nich rychło a skutecznie potrafili skorzystać. (Fr. książki)