PISMA ŚW. BERNARDA REPRINT 1850 r.

PISMA ŚW. BERNARDA

przełożył z łacińskiego Michał Bohusz Szyszko

(tłumacz "Wyznań" św. Augustyna)

Wilno 1850 r.

WIERNY REPRINT FOTOGRAFICZNY

Spomiędzy Ojców Kościoła jedno z najznakomitszych zajmuje Bernard Ś. Wielu nawet stawi go wyżej od wszystkich innych. Ś. Tomasz z Akwinu, ów głęboki myśliciel, zowie go „złotoustym”. Słodyczą ust swoich, powiada, upoił świat cały. Posiadał, mówi dalej tenże Święty, wszystkie cnoty i zasługi Aniołów, był złotem naczyniem świątobliwości, ozdobionem kosztownemi cnót kamieniami. Kardynał Baronjusz w „Rocznikach” swoich, nazywa go drugim Eljaszem, i prawdziwym Apostołem, zesłanym od Boga, na ozdobę i podporę Katolickiego Kościoła. Bellarmin zowie go mężem Apostolskim, niemniej cudami jak mądrością wsławionym. Sami różnowiercy cenią go wysoko. Marcin Luter powiada, że ś. Bernard prześcignął wszystkich Doktorów Kościoła. Neander dowodzi, że więcej życia i ducha znajduje się w kilku kartkach Bernarda, który oprócz Pisma ś. żadnych Filozofów nie zgłębiał, niż we wszystkich dziełach ś. Hieronima, biegłego znawcy języków, filozofji, nauk i sztuk starożytnych. Jan Kalwin nazywa go pobożnym i świątobliwym Pisarzem, przez usta którego zda się sama prawda przemawiać. Wreszcie uczony Hejnsjusz pisma ś. Bernarda zowie źródłem rajskim, ambrozją dusz, pokarmem anielskim.

W istocie, śmiało powiedzieć można, że jeśli Bernard ś. ustępuje ś. Hieronimowi co do erudycji, ś. Augustynowi co do znajomości serca ludzkiego, ś. Tomaszowi z Akwinu co do głębokości pomysłów i logicznej mocy rozumowania, wyższym jest bez wątpienia od każdego z nich pod względem rzewności i delikatności uczuć, pod względem umiejętnego kierowania umysłami i namiętnościami ludzkiemi. Orlim wzrokiem śledzi on tajniki wewnętrznego życia, i przejawy jego na korzyść Wiary obraca. Obdarzony sam wielką bystrością rozumu, był zawziętym przeciwnikiem ludzi rozumujących, czyli tak zwanych dzisiaj „racjonalistów”, którzy chcą w rzeczach wiary wszystko zbadać i pojąć.

*

Książeczka niniejsza, jako jeden z cenniejszych przewodników dawnej duchowości, prócz nauk o stopniach pokory i pychy oraz o miłości Boga, zawiera również homilie św. Bernarda m. in. o rozumie i uczuciu, o mylności i krótkości doczesnego życia, o szukaniu mądrości, o trojakim sądzie: własnym, ludzkim i boskim, o czterech stopniach, po których się rozróżniają wybrani, o pochwałach Panny Matki, a także 26 listów św. Bernarda.