CMENTARZ W XIX WIEKU Ks. Gaume reprint 1878 r.

CMENTARZ

W DZIEWIĘTNASTYM WIEKU

Ks. Gaume

reprint z 1878 r.

    Masz słuszność, wypowiedziano wojnę cmentarzom. W pierwszych dniach 89 roku rozlegały się wrzaski po całej Francji. Wojna zamkom! I liczne bandy motłochu niszczyły bez litości wspaniałe zamki słynne z gościnności i sławne w historii. Były to zwiastuny wywrotu rewolucyjnego.

    Wojna zaś przeciw cmentarzom jest jej zakończeniem. Ten ryk ostatni jest hasłem na całej linii, któremu posłuszną jest w naszych czasach cała armia antychrześcijańska. Bandy dzisiejsze są gorsze i liczniejsze od motłochu z r. 93, zażarcie pracują w całej Europie nad zniszczeniem cmentarza chrześcijańskiego. (…)

    Widzisz tak samo jak i każdy kto ma oczy, że jesteśmy świadkami strasznej walki dobrego ze złem. Od czasu odrodzenia poganizmu w Europie, jakiś nowy duch wstrząsa narodami i pędzi je do odszczepieństwa, a potem w przepaść.

    Duch ten, nieubłagany wróg chrześcijanizmu, krzyczy nań na rozmaite tony wszystkiemi językami: „Precz stąd, bo ja tu chcę być. Świat do mnie należy. Przez długie czasy byłem jego księciem i bogiem. Chrystus strącił mnie z mego tronu, wypędził z moich świątyń, a teraz na mnie kolej przyszła; wracam do mego panowania. Precz z umysłu i serca ludów, precz z polityki, filozofii, historii, nauki, literatury i sztuki; precz z rodziny i wychowania; precz z życia i śmierci człowieka. Precz stąd, bo ja tu będę. Twoje królestwo skończyło się, a moje się zaczyna”.

    Duch złego myli się; królestwo jego nie zaczyna się, lecz wkrótce będzie faktem dokonanym. (…)

    Skądinąd znowu cmentarz chrześcijański niepokoi złego ducha. Cmentarz bowiem jest wymownym kaznodzieją, zrozumiałym dla wszystkich, podkopuje podwaliny szatańskiej budowli, to jest niedowiarstwo, sensualizm i materializm. Za jakąbądź cenę trzeba jego głos przytłumić.

Ponieważ chcesz tego, więc ci ujawnię wszystkie kręte roboty starego węża, za pomocą którego chce się wślizgnąć do spalni dzieci Kościoła, a więc ją splugawić. (Fragment książki – Pierwszy list, datowany na 6 czerwca 1873 r.)