ŻYWOT ŚWIĘTEGO BRATA GERARDA MAJELLI
ze zgromadzenia OO. Redemptorystów
O. Bernard Łubieński C. SS. R.
reprint z 1893 r.
Św. Gerard był wielkim cudotwórcą; nie sądź jednak, żebyś tu o samych cudach czytał. Przykłady porywające różnych cnót chrześcijańskich, jego jędrne słowa i listy pełne namaszczenia pożądaną mogą być strawą dla twej duszy.
Nie tylko dla kapłanów pracujących nad zbawieniem dusz, nie tylko dla tych, którzy mają szczęście być zakonnikami, nie tylko dla dusz wybranych w klasztorach żeńskich, które Święty zwykł nazywać: „Oblubienice mego Pana, żywe obrazy Najśw. Panienki”, jest on przykładem. Św. Gerard Majella jest przede wszystkiem wzorem dla młodzieży. Tak na wstępie dekret jego beatyfikacyi Leon XIII orzekł: „Do bohaterów najwaleczniejszych Kościoła zaliczyć go musimy, do tych mianowicie, którzy białej szaty niewinności, na Chrzcie św. otrzymanej, żadną zmazą nie splamili, lecz raczej, chytre nagabywania nieprzyjaciela wspólnego dzielnie depchnąwszy, wiosnę życia, te pierwsze lata na pastwę złym chuciom najczęściej oddane, wśród ciężkich przejść i walk uporczywych w czystości i bogobojności świetnie przetrwali”.
Każdy pracujący na chleb powszedni znajdzie w bł. Gerardzie przykład swojski i wdzięczny. Był uczniem, czeladnikiem, sługą, krawcem, zakrystyaniem, furtyanem, kucharzem, kwestarzem. Każde zajęcie przyozdobił, podniósł, uświęcił cnotami. (…)
Ufam w Bogu, że za jego orędownictwem, przy czytaniu tego żywota, otrzymasz łaskę nad wszelkie cuda najpożądańszą, a mianowicie, że się poprawisz ze swoich błędów, przywar, słabostek i grzechów. Spraw to, św. Gerardzie!
(ze Wstępu X. Bernarda Łubieńskiego C. SS. R.)