SPOWIEDŹ JAKO ŚRODEK POSTĘPU DUCHOWEGO
TOM DRUGI (stanowiący osobną całość)
według metody św. Ignacego i w duchu św. Franciszka Salezego
reprint z 1909 r.
Książka ta nie ma służyć do czytania, lecz do rozmyślania i życia według niej. Wszystko w niej odnosi się do Spowiedzi i to do Spowiedzi dusz pobożnych. (…) Pod tytułem: Bezpośrednie przygotowanie, dajemy w skróceniu to wszystko, co może wystarczyć do zwykłej Spowiedzi; liczne odsyłacze służą do utrzymania związku z całem dziełkiem i do zapoznania się z różnemi jego częściami. (…) Zaraz po tem bezpośredniem przygotowaniu następuje przedstawienie Spowiedzi jako środka postępu duchowego. Zrozumiemy je lepiej, jeśli się obznajmimy zawczasu z myślą przewodnią.
Określiwszy, czem jest gorliwość i doskonałość (pukt wyjścia i cel dążenia), zaznaczamy cechy właściwe każdemu poszczególnemu stanowi, w jakim się zajmujemy, niedoskonałości jego i zboczenia. (…)
Następuje skrucha. Celem jej oderwanie nas od zła. Porusza ona rozum i serce. Rozum zastanawia się nad grzechami odnośnie do porządku rzeczy; serce odczuwa w nich ranę zadaną miłości Bożej.
Skrucha jest to przeciwdziałanie wolą; mocne postanowienie przeciwdziałanie życiem.
Do przeciwdziałania woli potrzebny był bodziec; do przeciwdziałania życiem okażą się potrzebnemi zasady.
Aby określić zasady, jakie danemu stanowi odpowiadają, należy sam stan zbadać. Upadki i niedoskonałości nie są rzeczą przypadku, lecz wynikają z głębokich przyczyn. Jakie są rodzaje tych przyczyn i z czego one wynikają? Jakie metody i środki zaradcze pozwolą duszy pobożnej zwalczać wady i pracować nad poprawą życia? Jakie są trzy rodzaje środków, które stanowią znakomitą pomoc dla gorliwości i jak rozpoznać oznaki postępu? O tym wszystkim można przeczytać w niniejszej książce, wydanej w roku 1909, będącej kontynuacją dziełka „Spowiedź jako środek postępu duchowego – część pierwsza”.