PRZEWODNIK DLA SPOWIEDNIKÓW Ks. Bp Jean Joseph Gaume reprint 1883 r.

PRZEWODNIK DLA SPOWIEDNIKÓW

X. J. GAUMA

wierny reprint z 1883 r.

 Ten wydany w 1883 r. „Przewodnik dla Spowiedników” czyli dzieło ułożone przez X. J. Gauma z pism najcelniejszych, najdoświadczeńszych i najświątobliwszych spowiedników w Kościele takich jak św. Alfons Liguori – doktor Kościoła, św. Karol Boromeusz – włoski kardynał i arcybiskup Mediolanu, św. Franciszek Salezy – doktor Kościoła, Św. Franciszek Xawery – największy misjonarz świata, św. Filip Nereusz a także bł. Leonard, zawierające ich ducha, ich rady i ich praktykę, podane zostało przez zacnego Autora bogate w treść pochodzącą z ich pism w niezmienionej formie – „nic nie dodając, nie ujmując, nie zmieniając i nie objaśniając” – jak w przedmowie pisze sam X. Gaume. Mówi on tutaj o przymiotach spowiednika i jego obowiązkach przed Spowiedzią, podczas i po Spowiedzi czyli o porządku, którego co dzień powinien trzymać się w sprawowaniu Sakramentu Pokuty. Mówi Autor dalej w Przedmowie: „Nikt nie powinien zasiadać do konfessyonału, nie posiadając potrzebnych przymiotów: a ksiądz w konfessyonale jest Ojcem, Nauczycielem, Sędzią i Lekarzem. Wyszczególniamy więc, a raczej święci nasi Autorowie wyszczególniają, jakie mieć powinien przymioty spowiednik ze względu na wszystkie te powinności. Ale w tej posłudze jednania z Bogiem grzeszników niemało się trafia niebezpieczeństw. Zatem wyjaśniamy, jakie spowiednik ma przedsięwziąć ostrożności, aby się na nie ubezpieczyć.” Autor – a raczej Święci, z których pism dzieło to zostało zebrane – udziela rad odnośnie konieczności pytań zadawanych penitentowi w konfesjonale, o tym kiedy należy – a kiedy nie należy – udzielić rozgrzeszenia, jakie rodzaje zadanej pokuty powinny być stosowane do poszczególnych rodzajów chorób duszy przytaczając na końcu dzieła dawne kanony pokutnicze mogące być do tego wskazówką. Wyłuszczone zostaje tutaj także, co podpada pod pieczęć Sakramentalnej tajemnicy i jakie są ostrożności, aby jej nigdy nie nadwerężyć. Całość zebranych tutaj dzieł wzajemnie się uzupełnia i – jak pisze Autor – wszystkie nawzajem się objaśniają, wspierają, dają poznać przedmiot dokładnie i wielostronnie: gdyż czego jeden Święty nie dotyka, to drugi wyszczególnia, i do praktyki stosuje; jeden przemawia do rozumu, drugi do serca; jeden naucza jako teolog, drugi jak asceta.

Wszystko to sprawia, że „Przewodnik dla Spowiedników” jest najbezpieczniejszą metodą w sprawowaniu Sakramentu Pokuty: najprzód dlatego, że się składa z pism najzacniejszych Spowiedników Kościoła; 2) że wszystkie, przywiedzione w nim dzieła potwierdzone są przez Stolicę Apostolską, i 3) że ich Autorowie nie tylko siebie, ale i wielu innych ludzi uświątobliwili. Czegóż można chcieć więcej?