ROZMYŚLANIA NAD EWANGELIAMI KAŻDEGO DNIA WIELKIEGO POSTU
ku zbudowaniu i uświęceniu ludu chrześcijańskiego
NAPISAŁ KS. FELIKS GONDEK
reprint z 1888 r.
SŁOWA AUTORA DO ŁASKAWEGO CZYTELNIKA.
Czas Wielkiego Postu jest wyłącznym czasem pokuty. Obrzędy i śpiewy kościelne, obfitsze i częste nauki, dłuższe modlitwy, posty, rozważania Męki Pańskiej, wszystko to nastraja i pobudza do pokuty. Dlatego też Kościół odznaczył ten czas w szczególniejszy sposób, przytaczając na każdy dzień Wielkiego Postu, tak jak i na dnie świąteczne, osobną Ewangelię, czego w innym czasie – oprócz Suchych Dni i wilij – nie ma. Już z tego pokazuje się, że to czas w roku wyjątkowy. W niniejszym dziełku, przytoczywszy na każdy dzień przepisaną Ewangelię, która się w każdej Mszy św. czyta, wyciągam z niej jedną, dwie lub więcej prawd stosownych do czasu, i te do rozmyślania podaję, nie w formie kazań, ani homilii, bo nie ma potrzeby, gdyż w dniach powszednich nie miewa się ich, ale po prostu rozbieram takie prawdy, które czytelnika przy dobrej woli zbudować mogą.
Większa część Ewangelii, zwłaszcza w drugiej połowie Postu, wzięta jest ze ś. Jana. W nich Ewangelista wyświeca i uwydatnia Bóstwo Chrystusowe. Rozbierać i wykładać te Ewangelie dla ludu wierzącego, byłoby zbytecznem. Jednakowoż w każdej z tych Ewangelii są niektóre miejsca tak żywo i zbawiennie do duszy przemawiające, że jeden taki ustęp wystarczy do dłuższego rozmyślania, co też Czytelnik tutaj znajdzie. Wszystko w tem dziełku kręci się i obraca około usprawiedliwienia, aby przez dobrą Spowiedź pojednać się z Bogiem, i Pana Jezusa w Komunii godnie przyjąć, a w przyszłości tak zakierować życiem swem, aby umrzeć w łasce Boskiej.
Idźże więc, kochana książeczko w świat, broń sprawy Chrystusowej i zbawienia ludu, idźże w tropy za twojemi siostrzyczkami, dawniejszemi mojemi pismami, niech cię lud chrześcijański z takiem czyta zajęciem, z jakiem ja cię pisałem. Do serca i do przekonania trafisz, boś wyszła z serca, z prawdy i z serdecznej życzliwości, a na tem się każda uczciwa pozna dusza.