NAUKA W DOMU
Przewodnik dla wychowawców
Aniela Szyc
reprint z 1895 r.
Rodzice i nauczyciele prześcigają się w zakreślaniu obszernych programów, w stawianiu żądań dzieciom i uczniom; ale gdy przychodzi do ich wykonania, do szczegółów, – chwiejność i kaprys, uleganie chwilowym wrażeniom, naśladownictwu sąsiadów, frazesom wyczytanym w najnowszej książce, wślizgują się nieznacznie do naszego postępowania. Po każdej nieudanej próbie rodzice zmieniają nauczyciela, pod chwilowym wpływem zewnętrznych okoliczności lub swego wewnętrznego nastroju nauczyciel często zmienia metodę wykładu lub sposób postępowania z dzieckiem, a po kilku latach takiej nauki z przerażeniem widzimy, żeśmy nie osiągnęli nawet części tego, cośmy sobie zamierzyli; spostrzegamy liczne błędy i braki, które już poprawić za późno!... Te właśnie smutne a częste objawy małych rezultatów nauki domowej pobudziły mnie do pracy niniejszej. Treścią jej będzie rozważyć szereg kwestyi, ściśle związanych z nauczaniem domowem, celem: przyjść w pomoc rodzicom i nauczycielom, zwłaszcza młodym i niedoświadczonym, a zarazem zachęcić ich do dalszych studyów pedagogicznych.
Większą część kwestyi tu poruszonych podsunęły mi rozmowy z nauczycielkami i matkami, oraz ich zapytania ustne i listowne, stawiane w celu zasięgnięcia rady u osób kompetentnych; wskazówki zaś szczegółowe, jakie podaję, są w znacznej liczbie wypróbowane w osobistej praktyce. Przewodnią myślą całej tej pracy jest wykazać ważność dwóch rzeczy, które stanowią talizman nauczyciela domowego, a temi są: znajomość dziecka i umiejętne rachowanie się z czasem.
(Z przedmowy Autorki)