ZASADY ŻYCIA DOSKONAŁEGO Św. Ignacy Loyola X. Jan Badeni T.J. reprint z 1892 r.

ZASADY ŻYCIA DOSKONAŁEGO

z listów św. Ignacego Loyoli

zebrał

X. Jan Badeni T.J.

reprint z 1892 r.

Nie ma bez wątpienia lepszych nauczycieli życia duchownego od Świętych, bo oni bliżsi Boga, lepiej od innych Go znają; bo oni zgłębiwszy dokładniej kryjówki własnego swego serca, głębiej też i prawdziwiej patrzą w serca innych. Dlatego zawsze, od pierwszych już lat chrześcijaństwa, nauki podawane przez Świętych w takiej były czci; nie tylko nauki w życiu ich wyryte lub spisane w osobnych książkach i rozprawach, ale i wszystkie, choć najdrobniejsze wskazówki, przekazane w listach, w poufnych ustnych, czy pisemnych rozmowach. Listy św. Hieronima, Augustyna; późniejsze św. Franciszka Salezego, Franciszka Ksawerego, Wincentego a Paulo, Teresy i tylu innych stanowiły i stanowią bogatą krynicę, z której płyną do tysięcy dusz hojne strumienie zdrowej nauki, Bożej pociechy, zachęty do dobrego.

Przed paru laty otworzyła się nowa taka krynica w świeżo wydanym zbiorze listów wielkiego mistrza duchownego życia: św. Ignacego Loyoli. Kilku zakonnych synów Świętego zdołało po długoletnich zabiegach zebrać rozproszone po całym świecie jego odezwy i listy i ogłosiło je w sześciu grubych tomach, w języku, w jakim napisane zostały, więc przeważnie po hiszpańsku, pod ogólnym tytułem: Listy św. Ignacego Loyoli. Francuzi, Włosi, Niemcy krzątają się obecnie,

aby listy te na języki swe przełożyć; nam na pracę taką i to z wielorakiego względu zdobyć się nie łatwo; nie mogłaby może ona nawet w danych warunkach liczyć na dostateczne rozszerzenie. Dlatego, zamiast tłumaczyć wszystkie listy Świętego, wybraliśmy tylko pewne z nich ustępy, które dla wszystkich, pragnących wieść życie chrześcijańskie, równy przedstawiają interes, równą mogą przynieść korzyść. Ustępy te dają nam pewnego rodzaju całość nauki św. Ignacego w pismach wyrażonej, a przykładem danym przez niego samego stwierdzonej, jakiem być powinno, i jakiem z pomocą łaski Bożej może być życie prawdziwie chrześcijańskie. Przedstawiają one nam z kolei nie tylko w teoryi, ale i w praktyce, do poszczególnych osób, stosunków, okoliczności się odnosząc: cel, dla którego człowiek stworzony

jest i żyje, t. j. chwałę i służbę Bożą; ogólne zasady chrześcijańskiej doskonałości; środki dopomagające do osiągnięcia tej doskonałości: modlitwę i cnoty chrześcijańskie; rodzinną i braterską miłość, stałość i energię, objawiającą się równie w czynieniu dobrego, jak w walce z pokusami; niezbędną roztropność, wdzięczność dla Boga i ludzi, miłość

dla Kościoła, cześć dla jego hierarchii; zaprzanie się wszystkiego, co niższym instynktom schlebia ; znoszenie cierpień na cześć i w służbie Ukrzyżowanego; pokorę głęboką; przedstawiają wreszcie i uczą ścieżki do najwyższego szczytu doskonałości, przez spełnianie rad ewangelicznych.

Daj i użycz Panie, aby te napomnienia i rady świętego sługi Twego do licznych serc trafiły za przyczyną jego i przyniosły w nich owoc stokrotny!